Wyposażenie dodatkowe pistoletu Vis wz. 35

W Wojsku Polskim przed wybuchem drugiej wojny światowej we wrześniu 1939 roku pistolet Vis wz. 35 wydawano w zestawie ze skórzaną kaburą. Kaburę żołnierz nosił na swoim pasie głównym, po prawej stronie ciała niemal na biodrze. Wyjątkiem była 10 Brygada Kawalerii, w której pistolety noszono na tzw. sposób niemiecki czyli kaburą po lewej stronie pasa. Do kabury dołączony był pas naramienny. W kaburze poza pistoletem było miejsce na dwa zapasowe magazynki oraz na mosiężny wycior do czyszczenia broni. Niemcy opracowali własny model kabury, produkowano go do zakończenia działań wojennych.

W Kawalerii pierwotnie noszono pistolety Frommera oraz Cebra, które jednak zamieniono w 1938 roku na polskie pistolety Vis wz. 35 o kalibrze 9mm. Broń ta była noszona przez oficerów oraz funkcyjnych w futerale na pasie pod prawą ręką. Do kolby pistoletu był przymocowany skórzany sznurek zakładany na szyję.

Opis techniczny pistoletu Vis wz. 35

Pistolet Vis wz. 35 działał na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, zamek ryglowany przez przekoszenie lufy.

Lufa pistoletu Vis wz. 35 jest związana z zamkiem za pomocą dwóch rygli na górnej powierzchni lufy współpracujących z wycięciami ryglowymi w zamku pistoletu. U spodu lufy pistoletu Vis wz. 35 znajdował się występ współpracujący ze szkieletem, zapewniał on obrót lufy podczas ryglowania. Mechanizm spustowo-uderzeniowy kurkowy bez samonapinania (SA). Kurek pistoletu można zwolnić bez strzału za pomocą dźwigni zwalniacza umieszczonego po lewej stronie tyłu zamka. Pistolet Vis wz. 35 posiada samoczynny bezpiecznik chwytowy na grzbiecie rękojeści, uruchamiający się po zniesieniu nacisku dłoni. Po wystrzeleniu ostatniego naboju z magazynka zamek zatrzymuje się w tylnym położeniu na zaczepie zamka. Stałe przyrządy celownicze składające się z muszki i szczerbinki. Magazynek 8-nabojowy, jednorzędowy.

Historia pistoletu Vis wz. 35

Pierwszy prototyp pistoletu Vis (wtedy jeszcze WiS) powstał w 1930 roku. Projekt pistoletu został zgłoszony do Urzędu Patentowego w Warszawie w dniu 15 stycznia 1931 roku i otrzymał patent o numerze 15567, który został przyznany w dniu 8 lutego 1932 roku. Pistolet ten wzorowany był na pistolecie Colt M1911. W 1936 roku Fabryka Broni w Radomiu rozpoczęła produkcję seryjną Visa. Równocześnie z rozpoczęciem produkcji wprowadzono pistolet Vis wprowadzono na uzbrojenie kadry zawodowej Wojska Polskiego. Od rozpoczęcia produkcji w 1936 roku aż do wybuchu wojny  w 1939 roku wyprodukowano 49 400 sztuk pistoletów Vis wz. 35.

W trakcie drugiej wojny światowej po przejęciu Fabryki Broni w Radomiu przez Niemców w 1939 roku produkcję broni kontynuowano leczstopniowo przenosząc ją do fabryki Steyr na terenie okupowanej Austrii. Niemcy wyprodukowali łącznie 312 tysięcy sztuk pistoletów Vis. Niektóre szacunki mówią o liczbie 385 tysięcy sztuk tej broni dla własnych potrzeb.

Niemieckie pistolety Vis były także wytwarzane w kilku wersjach, które różniły się od siebie wykończeniem i niektórymi szczegółami konstrukcyjnymi broni. Wytwarzane przez Niemców Visy były niższej jakości od Visów wyprodukowanych w Radomiu przed wybuchem wojny. Wyprodukowane dla Wehrmachtu pistolety Vis nosiły oznaczenie „Pistole 35(p)”.

Pistolet Vis wz. 35 był także montowany w warunkach konspiracyjnych przez polskie podziemie z części wykradanych z fabryki.

Od 1992 Vis wz. 35 był produkowany w Zakładach Metalowych Łucznik w Radomiu, głównie dla kolekcjonerów broni.

Vis wz. 35 – podstawowe informacje

Vis jest to pistolet produkcji polskiej, samopowtarzalny wzór 35 (wz. 35), konstrukcji Piotra Wilniewczyca i Jana Skrzypińskiego. Pierwsza nazwa tego pistoletu to pistolet WiS. Nazwa pierwotna utworzona była od pierwszych liter nazwisk konstruktorów (Wilniewcz, Skrzypiński) ale na żądanie Departamentu Uzbrojenia została zmieniona na Vis (z łaciny vis to siła, moc, władza, potęga, energia). Według niektórych źródeł (takich jak na przykład czasopismo Guns & Ammo), pistolet Vis wz. 35j est jednym z najlepszych pistoletów wojskowych, kiedykolwiek wyprodukowanych.